* O Boże błog., dary Ducha Świętego, opiekę NMP dla Miłosza w dniu 1 urodzin.
9.00
+ Kazimierza Polubiec w 5r.śm.; zm. z rodziców Adelę i Szymona Polubiec.
10.30
+ Stanisławę i Bolesława Matosek.
12.00
Intencja zbiorowa: * O Boże błog., op. NMP dla: Parafian; – budowniczych kościoła i dobroczyńców parafii; + Tadeusza Bierzniewskiego (greg.). Dominika-Krzysztofa Gerbszt w 1r.śm. + Czesławę Parol w 10r.śm.
19.00
+ Bolesława Blicharskiego w 4r.śm.
18 listopada – Poniedziałek Wspomnienie Bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i Męczennicy
7.00
* O Boże błog., op. NMP dla Agnieszki i Pawła w 8r. ślubu oraz dla c.r.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
19 listopada – Wtorek
7.00
* Za Parafian.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
20 listopada – Środa Wspomnienie Św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera
7.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
18.00
Intencja Zbiorowa: * O Boże błog., opiekę NMP, zdrowie dla: – Parafian; – budowniczych kościoła – dobroczyńców parafii; + Teofila Kafla. + Dominika—Krzysztofa Gerbszt. + Zm. dziadków Marcelego i Zofię Tyszkiewiczów.
21 listopada – Czwartek Wspomnienie Ofiarowania NMP
7.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
18.00
+ Krystynę Jedynak w 1r.śm. – int. od Jolanty Kruk.
22 listopada – Piątek Wspomnienie Św. Cecylii, dziewicy i męczennicy
7.00
+ Za dusze w czyśćcu cierpiące.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
23 listopada – sobota
7.00
+ zm. rodziców Irenę i Henryka Pachuckich; Jana Filusz; zm. z pokrewieństwa.
1. Dziś po raz ósmy – obchodzimy w całym Kościele Światowy Dzień Ubogich. Mottem tegorocznego Dnia są słowa: „Modlitwa ubogiego dociera do Boga” (Syr 21,5). Tekst Orędzia papieża Franciszka jest zamieszczony na naszej stronie internetowej.
Światowy Dzień Ubogich ustanowił papież Franciszek w Liście Apostolskim „Misericordia et Misera” ogłoszonym na zakończenie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia 20 listopada 2016 r. Obchodzony ma być corocznie w 33. niedzielę zwykłą w ciągu roku liturgicznego – przed uroczystością Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
2. Spotkanie dla małżeństw: Msza dziś o 16.30; po Mszy konferencja „O potrzebach w małżeństwie”; warsztat dialogu małżeńskiego – kawiarenka dialogowa dla chętnych po wcześniejszym zapisaniu się przez formularz na stronie parafii
3. Spotkanie wspólnoty modlitewno-ewangelizacyjnej we środę o godz. 19.15 w sali w Domu Parafialnym.
4. Dzisiejsza taca przeznaczona jest na Seminarium Duchowne.
5. W poniedziałek wspominamy Bł. Karolinę Kózkównę, dziewicę i męczennicę, w środę św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera, w czwartek Ofiarowanie NMP, w piątek św. Cecylię, dziewicę i męczennicę. W tym dniu w szczególny sposób módlmy się za naszą organistkę panią Marzenę, zespół Metanoja i scholkę dziecięcą
6. Za tydzień przeżywamy ostatnią niedzielę roku liturgicznego, która jest Uroczystością Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata
7. Dyrekcja, nauczyciele, uczniowie oraz rada rodziców Szkoły Podstawowej nr 86 zapraszają w najbliższą sobotę, tj. 23 listopada od godziny 10.00 na coroczną imprezę rodzinną „Senior dla Juniora”. Celem spotkania jest:
– integracja
– wsparcie szkoły
– miło spędzony czas
– będzie wiele atrakcji (występy uczniów, kawiarenka, kiermasz świąteczny oraz inne niespodzianki)
8. Zapraszamy do lektury naszego tygodnika Idziemy a w nim tematem tygodnia jest muzyka w liturgii
„Modlitwa ubogiego dociera do Boga” – wskazuje papież Franciszek w orędziu na VIII Światowy Dzień Ubogich. Wydarzenie będzie obchodzone 17 listopada. Poniżej zamieszczamy pełny tekst przesłania.
Fot. Marcin Mazur
„Modlitwa ubogiego dociera do Boga” – to hasło papieskiego orędzia na VIII Światowy Dzień Ubogich, który będzie obchodzony 17 listopada.
Publikujemy pełny tekst orędzia:
Drodzy bracia i siostry!
1. Modlitwa ubogiego dociera do Boga (por. Syr 21, 5). W roku poświęconym modlitwie, w perspektywie Zwyczajnego Jubileuszu roku 2025, to wyrażenie biblijnej mądrości jest wyjątkowo stosowne, by przygotować nas do VIII Światowego Dnia Ubogich, który przypada 17 listopada. Chrześcijańska nadzieja obejmuje również pewność, że nasza modlitwa dociera przed oblicze Boga; ale nie każda modlitwa: modlitwa ubogiego! Rozważmy to Słowo i „odczytajmy” je na twarzach i w historiach ludzi ubogich, których spotykamy w naszych dniach, aby modlitwa stała się drogą komunii z nimi i uczestnictwa w ich cierpieniu.
2. Księga Syracha, do której się odwołujemy, nie jest zbyt dobrze znana, a zasługuje na odkrycie ze względu na bogactwo tematów, jakie porusza, zwłaszcza gdy dotyka relacji człowieka z Bogiem i światem. Jej autor, syn Syracha, to nauczyciel, uczony w Piśmie z Jerozolimy, który tworzył prawdopodobnie w II wieku przed Chr. To mędrzec zakorzeniony w tradycji Izraela, który naucza na temat różnych dziedzin ludzkiego życia: od pracy po rodzinę, od życia w społeczeństwie po wychowanie młodzieży. Zwraca uwagę na kwestie związane z wiarą w Boga i przestrzeganiem Prawa. Porusza niełatwe problemy wolności, zła i Bożej sprawiedliwości, które są niezwykle istotne także dla nas dzisiaj. Syn Syracha, natchniony przez Ducha Świętego, pragnie przekazać wszystkim drogę do mądrego i godnego życia przed Bogiem oraz braćmi i siostrami.
3. Jednym z tematów, którym ten autor natchniony poświęca najwięcej miejsca jest modlitwa. Czyni to z wielką żarliwością, ponieważ oddaje głos swojemu osobistemu doświadczeniu. W rzeczy samej, żaden tekst na temat modlitwy nie mógłby być skuteczny i owocny, gdyby nie wychodził od tych, którzy codziennie stoją w obecności Boga i słuchają Jego Słowa. Syn Syracha oświadcza, że szukał mądrości od lat młodzieńczych: „Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie” (Syr 51, 13).
4. W swojej wędrówce odkrywa jedną z podstawowych rzeczywistości Objawienia, a mianowicie fakt, że ubodzy mają uprzywilejowane miejsce w sercu Boga, do tego stopnia, że w obliczu ich cierpienia Bóg jest „niecierpliwy”, dopóki nie odda im sprawiedliwości: „Modlitwa biednego przeniknie obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu. Nie odstąpi ona, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok” (Syr 35, 17-18). Bóg zna cierpienia swoich dzieci, ponieważ dla wszystkich jest czułym i troskliwym Ojcem. Jako Ojciec troszczy się o najbardziej potrzebujących: ubogich, zepchniętych na margines, cierpiących, zapomnianych… Ale nikt nie jest wykluczony z Jego serca, ponieważ przed Nim wszyscy jesteśmy ubodzy i potrzebujący. Wszyscy jesteśmy żebrakami, ponieważ bez Boga bylibyśmy niczym. Nie mielibyśmy nawet życia, gdyby Bóg nam go nie dał. A jednak, jakże często żyjemy tak, jakbyśmy byli panami życia lub jakbyśmy musieli je zdobyć! Mentalność światowa wymaga od nas, abyśmy stali się kimś ważnym, abyśmy wyrobili sobie imię na przekór wszystkim i wszystkiemu, łamiąc zasady społeczne w celu zdobycia bogactwa. Cóż za smutna iluzja! Szczęścia nie osiąga się gwałcąc prawa i godność innych osób.
Przemoc spowodowana wojnami wyraźnie pokazuje, jak bardzo aroganccy są ci, którzy uważają się za możnych wobec ludzi, podczas gdy w oczach Boga są nędzarzami. Jakże wielu nowych ubogich rodzi ta zła polityka prowadzona przy pomocy broni, jakże wiele niewinnych ofiar! Jednak nie możemy się wycofać. Uczniowie Pana wiedzą, że każdy z tych „maluczkich” nosi oblicze Syna Bożego, a nasza solidarność i znak chrześcijańskiej miłości muszą dotrzeć do każdego z nich. „Każdy chrześcijanin oraz każda wspólnota powołani są, by być Bożymi narzędziami wyzwolenia i wspierania ubogich w celu ich pełnej integracji społecznej; zakłada to, że jesteśmy uważni na krzyk ubogiego i gotowi go wesprzeć” (Adhort. apost. Evangelii gaudium, 187).
5. W tym roku poświęconym modlitwie musimy przyswoić sobie modlitwę ubogich i modlić się wraz z nimi. Jest to wyzwanie, które musimy podjąć i działanie duszpasterskie, które należy rozwijać. Bowiem „najgorszą dyskryminacją, jakiej doświadczają ubodzy, jest brak opieki duchowej. Olbrzymia większość ubogich otwarta jest szczególnie na wiarę; potrzebują Boga i nie możemy nie ofiarować im Jego przyjaźni, Jego błogosławieństwa, Jego Słowa, sprawowania Sakramentów i propozycji drogi wzrostu i dojrzewania w wierze. Opcja preferencyjna na rzecz ubogich musi głównie przyjąć formę uprzywilejowanej i priorytetowej opieki duchowej” (tamże, 200).
Wszystko to wymaga pokornego serca, które miałoby odwagę stać się żebrakiem. Serca gotowego uznać siebie za ubogiego i potrzebującego. Istnieje bowiem związek między ubóstwem, pokorą i zaufaniem. Prawdziwy ubogi jest pokorny, jak powiedział święty biskup Augustyn: „Biedak nie ma się czym szczycić, bogaty ma pychę, z którą musi walczyć. Posłuchaj mnie zatem: bądź prawdziwym ubogim, bądź cnotliwy, bądź pokorny” (Mowy, 14, 4). Człowiek pokorny nie ma się czym chlubić ani czego domagać, wie, że nie może liczyć na siebie samego, ale mocno wierzy, że może odwołać się do miłosiernej miłości Boga, przed którym stoi jak syn marnotrawny, który wraca do domu skruszony, aby przyjąć uścisk ojca (por. Łk 15, 11-24). Biedak, nie mając się na czym oprzeć, otrzymuje moc od Boga i pokłada w Nim całą swoją ufność. Pokora rodzi bowiem ufność, że Bóg nas nigdy nie opuści i nie pozostawi bez odpowiedzi.
6. Ubogim, zamieszkującym nasze miasta i należącym do naszych wspólnot, mówię: nie traćcie tej pewności! Bóg jest czuły wobec każdego z was i jest blisko was. Nie zapomina o was i nigdy nie mógłby zapomnieć. Wszyscy doświadczamy sytuacji, w których modlitwa zdaje się pozostawać bez odpowiedzi. Czasami prosimy o wybawienie z niedoli, która sprawia, że cierpimy i nas upokarza, a Bóg zdaje się nie słyszeć naszego błagania. Ale milczenie Boga nie jest niedostrzeganiem naszego cierpienia. Raczej strzeże słowa, które prosi, aby było przyjęte z ufnością, pozostawiając nas Jemu i Jego woli. Świadczy o tym również syn Syracha: „Sąd Boży będzie na korzyść ubogich” (por. 21, 5). Z ubóstwa może więc wypływać pieśń najprawdziwszej nadziei. Pamiętajmy, że „kiedy życie wewnętrzne zamyka się we własnych interesach, nie ma już miejsca dla innych, nie liczą się ubodzy, nie słucha się już więcej głosu Bożego, nie doświadcza się słodkiej radości z Jego miłości, zanika entuzjazm związany z czynieniem dobra. […] Nie jest to życie w Duchu, rodzące się z serca zmartwychwstałego Chrystusa” (Adhort. apost. Evangelii gaudium, 2).
7. Światowy Dzień Ubogich stał się już wydarzeniem dla każdej wspólnoty kościelnej. Jest to okazja duszpasterska, której nie można nie docenić, ponieważ pobudza każdego wierzącego do wysłuchania modlitwy ubogich, uświadamiając sobie ich obecność i potrzeby. Jest to dobra okazja do realizacji inicjatyw, które konkretnie pomagają ubogim, a także do uznania i wspierania wielu wolontariuszy, którzy z pasją poświęcają się najbardziej potrzebującym. Musimy dziękować Panu za osoby, które są gotowe słuchać i wspierać najuboższych. Są to kapłani, osoby konsekrowane i świeccy, którzy swoim świadectwem stają się głosem Boga odpowiadającego na modlitwy tych, którzy się do Niego zwracają. Cisza jest więc przerywana za każdym razem, gdy brat w potrzebie jest przyjmowany i brany w ramiona. Ubodzy wciąż mogą wiele nauczyć innych, ponieważ w kulturze, która stawia bogactwo na pierwszym miejscu i często poświęca godność ludzi na ołtarzu dóbr materialnych, idą pod prąd, wskazując, że to coś zupełnie innego jest istotne dla życia.
Dla modlitwy więc, sprawdzianem jej autentyczności jest miłość miłosierna, która staje się spotkaniem i bliskością. Jeśli modlitwa nie przekłada się na konkretne działanie, jest daremna. Istotnie, „wiara bez uczynków jest martwa” (Jk 2, 26). Jednak miłość bez modlitwy może stać się filantropią, która szybko się wyczerpie. „Bez codziennej modlitwy, praktykowanej wiernie, w nasze działanie wkrada się pustka, traci ono swą głęboką duszę, sprowadza się do zwykłego aktywizmu” (Benedykt XVI, Katecheza, 25 kwietnia 2012). Musimy unikać tej pokusy i zawsze być czujni z siłą i wytrwałością, które pochodzą od Ducha Świętego, który jest dawcą życia.
8. W tym kontekście warto przypomnieć świadectwo pozostawione nam przez Matkę Teresę z Kalkuty, kobietę, która poświęciła swoje życie ubogim. Ta Święta nieustannie powtarzała, że modlitwa była miejscem, z którego czerpała siłę i wiarę dla swojej misji służenia ubogim. Kiedy przemawiała na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ 26 października 1985 r., pokazując wszystkim paciorki różańca, które zawsze trzymała w dłoni, powiedziała: „Jestem tylko biedną zakonnicą, która się modli. Gdy się modlę, Jezus wlewa mi w serce swoją miłość, a ja idę dać ją wszystkim biednym ludziom, których spotykam na swojej drodze. Módlcie się i wy! Módlcie się, a zauważycie ubogich, którzy są obok was. Być może na tym samym piętrze waszego domu. Może nawet w waszych domach są tacy, którzy oczekują na waszą miłość. Módlcie się, a otworzą się wam oczy i serce będzie przepełnione miłością”.
I jakże nie przypomnieć tutaj, w mieście Rzymie, św. Benedykta Józefa Labre (1748-1783), którego ciało spoczywa i jest czczone w kościele parafialnym Santa Maria ai Monti. Pielgrzym z Francji do Rzymu, odrzucony przez wiele klasztorów, spędził ostatnie lata swojego życia będąc ubogim pośród ubogich, spędzając wiele godzin na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem, z różańcem, odmawiając brewiarz, czytając Nowy Testament i „O naśladowaniu Chrystusa”. Nie mając nawet małego pokoju, w którym mógłby zamieszkać, zwykle spał w kącie ruin Koloseum, jako „włóczęga Boga”, czyniąc ze swojego życia nieustanną modlitwę, która wznosiła się do Niego.
9. Przygotowując się do Roku Świętego zachęcam wszystkich, aby zostali pielgrzymami nadziei, czyniącymi konkretne znaki lepszej przyszłości. Nie zapominajmy pielęgnować „drobnych szczegółów miłości” (Adhort. apost. Gaudete et exultate, 145): zatrzymania się, podejścia, poświęcenia odrobiny uwagi, uśmiechy, życzliwego gestu, słowa pocieszenia… Te gesty nie mogą być improwizowane. Wymagają raczej codziennej wierności, często ukrytej i cichej, ale wzmocnionej modlitwą. W tym czasie, gdy pieśń nadziei wydaje się ustępować miejsca szczękowi broni, jękowi wielu niewinnych rannych i milczeniu niezliczonych ofiar wojen, skierujmy do Boga nasze błaganie o pokój. Brak nam pokoju i wyciągamy ręce, aby przyjąć go jako cenny dar, a jednocześnie starajmy się osiągnąć go w naszym codziennym życiu.
10. Jesteśmy powołani, aby w każdych okolicznościach być przyjaciółmi ubogich, idąc za Jezusem, który jako pierwszy okazał solidarność z ostatnimi. Niech nas wspiera na tej drodze Święta Boża Rodzicielka Maryja, która ukazując się w Banneux zostawiła nam przesłanie, którego nie wolno nam zapomnieć: „Jestem Matką Bożą Ubogich”. Jej, na którą Bóg wejrzał ze względu na Jej pokorne ubóstwo, dokonując wielkich rzeczy przez Jej posłuszeństwo, powierzamy naszą modlitwę, przekonani, że wzniesie się ona do nieba i zostanie wysłuchana.
Rzym, u Świętego Jana na Lateranie, 13 czerwca 2024 r., we wspomnienie św. Antoniego z Padwy, patrona ubogich.
1. Dziś Celebracja przekazania Wyznania Wiary dla młodzieżyprzygotowującej się do Bierzmowania w podczas Mszy o 19.00.
2 We wtorek spotkanie biblijne o 19.15 w kościele – będzie to prowadzona medytacja biblijna.
3. Dziś zapraszamy rodziców i dzieci, które w naszej parafii przygotowują się do przyjęcia I Komunii Świętej na dodatkową Msze św. o godz. 16.30
4. Jutro specjalne spotkanie dla rodziców dzieci komunijnych o godz. 19.00 w kościele.
5. Grupa modlitewno-ewangelizacyjna zaprasza na wspólną Eucharystię, po której będzie wieczór uwielbienia z możliwością skorzystania z posługi modlitwą wstawienniczą w środy o godz. 19.15 w kościele
6. Wierni, którzy nawiedzą kościół lub cmentarz w dniach od 1 do 8 listopada mogą zyskać odpust zupełny za zmarłych. Należy być w stanie łaski uświęcającej, przystąpić do Komunii św., odmówić „Ojcze nasz”, „Wierzę” i dowolną modlitwę w intencjach Ojca Świętego. 7. Modlitwa za wiernych zmarłych wymienianych w wypominkach w naszym kościele, będzie przez cały rok w niedziele podczas Mszy św., której godzinę zaznaczono na kartkach z imionami zmarłych. Kartki na których można wypisać imiona zmarłych wyłożone są na stoliku przy wyjściu z kościoła. 8. Dzisiejsza taca przeznaczona jest na cele inwestycyjne w naszej parafii. Przygotowujemy się do sezonu grzewczego. Jeszcze nie ma konieczności włączania ogrzewania ale pewnie lada dzień to nastąpi. Dziękujemy wszystkim za wsparcie przez ofiary na tace oraz te bezpośrednio na konto parafii. To nam bardzo pomaga. Bóg zapłać.
9. W niedzielę 17 listopada zapraszamy już na dodatkową Msze św. dedykowaną dla małżeństw i na konferencje zatytułowaną „O potrzebach w małżeństwie”. Po niej jest możliwość skorzystania z kawiarenki dialogowej po wcześniejszym zapisaniu się prze formularz na stronie parafii.
10. Polecamy: nowy numer „Idziemy”. Temat tygodnia „Świętych obcowanie”
Intencja zbiorowa: * O Boże błog., op. NMP dla: Parafian; – budowniczych kościoła i dobroczyńców parafii; – Wojciecha w dniu r. ur. (int. dzięk.); – Katarzyny i Andrzeja w 30r.ślubu; * O ulgę w cierpieniu dla Adama Jabłońskiego + Tadeusza Bierzniewskiego (greg.). + Martę, Władysława Pietrzkiewicz; Wandę, Zdzisława Domżał; Kazimierę, Henryka, Krzysztofa Walewskich. + Mariana Martyńskiego w 15r.śm.
19.00
+ Andrzeja Lizika z ok. r.urodzin.
04 listopada – Poniedziałek Wspomnienie Św. Karola Boromeusza, biskupa
7.00
+ Dusze w czyśćcu cierpiące.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
05 listopada – Wtorek
7.00
* Za Parafian.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
06 listopada – Środa
7.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
18.00
Intencja Zbiorowa: * O Boże błog., opiekę NMP, zdrowie dla: – Parafian; – budowniczych kościoła – dobroczyńców parafii. + Tadeusza Beredę w 15r.śm., zm. z c.r. Beredów, Słowików. + Hrabiów Janusza i Hannę Tyszkiewicz.
07 listopada – Czwartek
7.00
+ Leopolda, Eugenią Mitraszewskich.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
08 listopada – Piątek
7.00
+ Irenę Wróblewską.
18.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
09 listopada – sobota Święto Rocznicy Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej
7.00
+ Tadeusza Bierzniewskiego (greg.).
18.00
+ Tadeusza, Teofilę, Adama Domaszewskich; Mikołaja, Wandę, Eugeniusza Pankratiew.
W celu ożywienia działalności duszpasterskiej w parafiach diecezji warszawsko- praskiej, stosownie do kan. 228 § 2, 536 oraz 537 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz Statutu 136 Pierwszego Synodu Diecezji Warszawsko-Praskiej, a także Statutu parafialnych rad duszpasterskich i ekonomicznych diecezji warszawsko – praskiej, z dnia 25 marca 2024 roku, mając na uwadze postanowienia dekretu nr 379/BP/2024 z dnia 25 marca 2024 roku, mocą niniejszego dekretu zatwierdzam skład Parafialnej Rady Duszpasterskiej oraz Parafialnej Rady Ekonomicznej przedstawiony przez Księdza Proboszcza parafii p.w. Św. Benedykta Patrona Europy w Warszawie, w dekanacie anińskim, w następujących składach:
Parafialna rada duszpasterska:
Joanna Gadoś
Katarzyna Orzeł
Magdalena Rusek
Krzysztof Majek
Robert Bierżyński
Parafialna rada ekonomiczna:
Wojciech Orzeł
Karol Świtaj
Katarzyna Wójcik
z zachowaniem obowiązujących przepisów prawa kościelnego
Ogarniam modlitwą i błogosławię,
+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko-Praski
Więcej informacji o Parafialnych Radach w zakładce „Rady Parafialne”
29 października w Katedrze Warszawsko-Praskiej wspólnie modlili się członkowie nowo powstałych Rad Duszpasterskich i Ekonomicznych parafii diecezji warszawsko-praskiej. Mszy Świętej koncelebrowanej przewodniczył biskup Romuald Kamiński, a homilię wygłosił biskup Jacek Grzybowski.
W homilii biskup Grzybowski mówił, że powołanie rad nie jest tylko formalnym momentem, ale początkiem pracy wspólnoty parafialnej, którego owoce dopiero będziemy poznawać:
Przeżywamy w naszej diecezji uroczyste powołanie rad parafialnych we wszystkich parafiach naszej diecezji. To właśnie w duchu owego ewangelicznego ziarna, na początku małego i drobnego, bo to wydaje się drobny, można nawet powiedzieć formalny gest, ale na tym właśnie polega i rozpoczyna się siła ważnej pracy wspólnotowej. Jeśli kapłan i ci, którzy go wspomagają, będą wierni Duchowi Świętemu, to rozrośnie się jak drzewo, zaskoczy swoją siłą, mocą, swoimi owocami.
Biskup przytoczył także słowa kanadyjskiego księdza – Jamesa Mallona, który dzielił się swoim świadectwem na VII Kongresie Nowej Ewangelizacji w Tarnowie. By wspólnota parafialna rozkwitała potrzebna jest współpraca duchownych i świeckich:
Dobra, permanentna formacja świeckich, współpraca z nimi – mówił kanadyjski duchowny – uczenie siebie nawzajem współodpowiedzialności za parafię i wspólnotę – to jest dziś konieczność, nie wybór. Kapłan ma być wzorem ucznia i czynić ze swoich parafian rzetelnych uczniów (formacja), gorliwych misjonarzy (ewangelizacja) i współodpowiedzialnych za Kościół członków parafii, diecezji (służba).
Na zakończenie przedstawiciele wszystkich parafii, w których zostały powołane rady, odebrali dekrety na 5-letnią kadencję. Biskup Romuald Kamiński w dekrecie z 25 marca 2024 roku zatwierdził, że wszystkie parafie diecezji warszawsko-praskiej powinny mieć radę parafialną składającą się z rady duszpasterskiej i rady ekonomicznej.
Prosimy Cię, Panie, zmiłuj się w swojej ojcowskiej dobroci nad duszą Twojego sługi (Twojej służebnicy) N., i wyzwolonej od skażenia śmierci przywróć udział w wiecznym zbawieniu. Prosimy Cię, Panie, niech nasza modlitwa uprosi u Twojej dobroci oczyszczenie ze wszystkich win dla duszy Twojego sługi (Twojej służebnicy) N., aby osiągnęła Twoje wiekuiste miłosierdzie. Prosimy Cię, Panie, aby dusza sługi Twojego (służebnicy Twojej) N. osiągnęła udział w świętości wiekuistej, której zadatek otrzymała w Sakramencie wiecznego miłosierdzia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Za zmarłego(zmarłą) w dniu śmierci lub pogrzebu
Boże, który zawsze się litujesz i przebaczasz, pokornie Cię błagamy, nie oddawaj w moc nieprzyjaciela i nie zapominaj na wieki duszy Twojego sługi N. (Twojej służebnicy N.), której dzisiaj kazałeś odejść z tego świata, lecz rozkaż Świętym Aniołom wprowadzić ją do niebieskiej ojczyzny, a ponieważ Tobie wierzyła i ufała, niech nie ponosi kar piekielnych, lecz posiądzie szczęście wieczne. Zmiłuj się, Panie, nad duszą Twojego sługi N. (Twojej służebnicy N.), za którą się modlimy, pokornie błagając Twego miłosierdzia, aby oczyszczona osiągnęła odpoczynek wieczny. Przyjmij, Panie, nasze modlitwy za duszę Twojego sługi N. (Twojej służebnicy N.); jeżeli pozostała w niej jeszcze zmaza popełnionych na ziemi grzechów, niech ją łaskawie zgładzi Twoje miłosierdzie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Za zmarłego(zmarłą) w dniu śmierci lub pogrzebu
Boże, miłosierny Panie, obchodząc rocznicę śmierci Twojego sługi N. (Twojej służebnicy N.), prosimy Cię, abyś jego (jej) duszy dał miejsce w niebie, błogosławiony pokój i jasność Twojego światła. Panie, wysłuchaj łaskawie naszych modlitw za duszę Twojego sługi N., którego (Twojej służebnicy N., której) rocznicę śmierci obchodzimy, prosimy za nią, abyś ją przyjął do społeczności Twoich Świętych. Spraw, prosimy Cię, Panie, aby dusza Twojego sługi N., którego (Twojej służebnicy N., której) rocznicę śmierci obchodzimy, otrzymała przebaczenie i wieczny odpoczynek. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Za zmarłych, spoczywających na danym cmentarzu
Boże, dzięki Twojemu miłosierdziu dusze wiernych odpoczywają w pokoju; udziel łaskawie odpuszczenia grzechów Twoim sługom i służebnicom, którzy tutaj spoczywają w Chrystusie, aby uwolnieni od wszystkich win cieszyli się z Tobą bez końca. Panie, przyjmij łaskawie modlitwę zaniesioną za dusze sług i służebnic Twoich, którzy tutaj spoczywają w Chrystusie, niech oswobodzeni z więzów śmierci otrzymają życie wieczne. Boże, Światłości dusz wiernych, wysłuchaj nasze prośby i daj miejsce w niebie, błogosławiony pokój oraz jasność Twojego światła sługom i służebnicom Twoim, których ciała tutaj spoczywają w Chrystusie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Najświętszy Panie, wszechmogący Ojcze i wieczny Boże, w Jezusie Chrystusie, Synu Twoim, jaśnieje nam nadzieja zbawiennego zmartwychwstania. Wprawdzie przygniata nas silnie konieczność śmierci, jednak podnosi nas na duchu obietnica przyszłej nieśmiertelności. Wierzącym w Ciebie, Panie, życie nie może już być odebrane, będzie ono tylko inaczej ukształtowane, gdy rozpadnie się w proch dom ziemskiego pielgrzymowania – będzie dla nas przygotowana w niebie wieczna ojczyzna. O Boże, uczyń życiodajną nadzieję w naszych sercach i dozwól, by ona pocieszyła nas w cierpieniu, którym jesteśmy nawiedzeni. Przygotuj i nas przez Ducha Świętego na ten wielki dzień chwały, gdy wskrzesisz wszystkich zmarłych, oraz dopomóż nam stanąć przed Twoim obliczem wraz ze wszystkimi miłującymi Cię, którzy nas wyprzedzili. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Modlitwa za poległych żołnierzy
Panie, Boże Wszechmogący, polecam Twemu miłosierdziu dusze naszych poległych żołnierzy, którzy oddali swe życie w obronie drogiej Ojczyzny i przelali swoją krew w obronie nie tylko naszego kraju, ale i Wiary świętej. O Boże, niech to ich męczeństwo poniesione w obronie Wiary i Ojczyzny uwolni ich dusze z czyśćca i wyjedna wieczną nagrodę w niebie. Błagam Cię o to przez Mękę i Śmierć naszego Zbawiciela, przez Jego Najświętsze Serce, przez przyczynę i zasługi Jego Niepokalanej Matki oraz świętych Patronów i Patronek naszego Narodu. Amen.
Modlitwa św. Gertrudy za dusze w czyśćcu cierpiące
Boże miłosierny, z tronu Twojej chwały wejrzyj na biedne dusze w czyśćcu cierpiące. Wejrzyj na ich karanie i męki, jakie ponoszą, na łzy, które przed Tobą wylewają. Usłysz ich błagania i jęki, którymi wołają do Ciebie o miłosierdzie. Zmiłuj się nad nimi i odpuść im grzechy. Wspomnij, najłaskawszy Ojcze, na Mękę, którą Twój Syn podjął dla nich. Wspomnij na Krew Przenajświętszą, którą za nich wylał. Wspomnij na gorzką śmierć Jego, którą dla nich podjął i zmiłuj się nad nimi. Za wszystkie ich przewinienia, których się kiedykolwiek dopuściły, ofiaruję Ci przenajświętsze życie i wszystkie czyny Twego najmilszego Syna. Za zaniedbania popełnione w Twojej świętej służbie ofiaruję Ci Jego gorące pragnienia. Za opuszczenie dobrych i zbawiennych spraw ofiaruję Ci nieskończone zasługi Twego Syna. Za wszystkie krzywdy, jakich od nich doznałeś, ofiaruję Ci wszystko, co Ci kiedykolwiek miłego świadczyły. Na koniec za wszystkie męki, które słusznie muszą cierpieć, ofiaruję Ci wszystkie pokuty, posty, czuwania, modlitwy, prace, boleści, Krew i Rany, mękę i Śmierć niewinną, którą z najgorętszej miłości cierpiał za nas najmilszy Twój Syn. Błagam Cię, abyś raczył przyjąć te ukochane dusze do rajskiej szczęśliwości, aby Cię tam wielbiły na wieki. Amen.
Modlitwa za konających
Panie Jezu Chryste! Ty, Który pozostałeś milczącym, aby przemawiać przez usta Proroków: Przyciągnąłem Cię do siebie mocą Odwiecznej Miłości, która to Miłość przyciągnęła Cię z ciała Dziewicy do tej doliny świata w potrzebie, która to Miłość trzymała Cię przez 33 lata na tym świecie, i jako znak Wielkiej Miłości, oddałeś Swoje Święte Ciało jako Prawdziwe Pożywienie i Swoją Świętą Krew jako Prawdziwy Napój, jako znak Wielkiej Miłości, zgodziłeś się aby być więźniem i być prowadzonym od jednego sędziego do drugiego, i jako znak Wielkiej Miłości zgodziłeś się, żeby być skazanym na śmierć, i zgodziłeś się, aby umrzeć, i być pogrzebanym, i prawdziwie zmartwychwstać, i ukazać się Swojej Świętej Matce, i wszystkim Świętym Apostołom, i jako znak Wielkiej Miłości, wniebowstąpiłeś mocą Swojej własnej Siły i Potęgi, i siedzisz po Prawicy Boga, Twojego Niebieskiego Ojca, i posłałeś Swojego Ducha Świętego do serc Twoich Apostołów i do serc wszystkich którzy ufają Ci, i wierzą w Ciebie. Za przyczyną Twojego Znaku Przedwiecznej Miłości, otwórz dzisiaj Niebo, i weź tą konającą osobę… i wszystkie jej grzechy do Królestwa Twojego Niebieskiego Ojca, aby mógł królować z Tobą teraz i na wieki. Amen.
Litania za zmarłych
Kyrie elejson. Chryste elejson. Kyrie elejson. Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas. Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami. Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami. Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami. Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami. Święta Maryjo, módl się za nami. Wszyscy święci Aniołowie i Archaniołowie, módlcie się za nimi. Wszystkie święte niebieskie duchy, Wszyscy święci Patriarchowie i Prorocy, Wszyscy święci Apostołowie i Ewangeliści, Wszyscy święci niewinni Młodziankowie, Wszyscy święci Męczennicy, Wszyscy święci Biskupi i Wyznawcy, Wszyscy święci Doktorzy Kościoła, Wszyscy święci Kapłani i Lewici, Wszyscy święci Zakonnicy i Pustelnicy, Wszystkie święte panny i wdowy, Wszyscy święci i święte Boże, Bądź im miłościw, przepuść im Panie! Bądź im miłościw, wysłuchaj nas Panie! Od mak czyśćcowych, wybaw ich Panie. Przez Twoje Wcielenie, Przez Twoje Narodzenie, Przez Twój Chrzest i post święty, Przez trudy Twego życia, Przez Krzyż i Mękę Twoja, Przez Śmierć i pogrzeb Twój, Przez Zmartwychwstanie Twoje, Przez Wniebowstąpienie Twoje, Przez Zesłanie Ducha Świętego Pocieszyciela, My grzeszni, Ciebie prosimy za cierpiącymi duszami, wysłuchaj nas Panie. Abyś duszom zmarłych ich winy odpuścić raczył, Abyś im resztę kary za grzechy darować raczył, Abyś je z czyśćca wybawić raczył, Abyś je do życia wiecznego przyjąć raczył.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wieczny odpoczynek racz im dać Panie. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wieczny odpoczynek racz im dać Panie. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wieczny odpoczynek racz im dać Panie.
Uwolnij, Panie, dusze wszystkich wiernych zmarłych. Od wszystkich ich więzów.
Módlmy się: Boże, Stwórco i Odkupicielu wszystkich wiernych udziel duszom sług i służebnic Twoich odpuszczenia wszystkich grzechów; niech przez pokorne prośby nasze dostąpią zbawienia, którego zawsze pragnęły. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.
